Προς Κυλωνείαν ομήγυριν επικαιροποιημένης επιστολής

Συνεφάκη του τσιπουροχόου το ανάγνωσμα, πρόσχωμεν.

ΠΟΛΥΦΟΝΤΕΙΑ 2025

Ραψωδία σε ιαμβικό 15σύλλαβο ζευγαρωτό, εν τω διασήμω τσιπουρερί της Λόλας, 8 Απριλίου 2025 

------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Άντε πάλι μιά απ’ τα ίδια, πέρσι τα ΄χα ξαναπεί

Έχει γίνει πιά συνήθεια, αλλά η χαρά είναι διπλή

Θα τα λέω κάθε χρόνο, ποτέ δεν θα κουραστώ

Ως το τέλος του αιώνα θα ‘μαστε και πάλι εδώ

 

Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;

Γιατί λάμπει τώρα ο ήλιος και φωτίστηκε η μέρα;

Έχει γενέθλια μήπως κάποιος και γι’ αυτό χαίρετ’ η φύση;

Ποιός είναι ο νεολαίος, να ευχηθούμε να μας ζήσει;

 

Είν’ ο Φόντας ο λεβέντης, Λιβαδιώτης πέρα ως πέρα

Που όταν μπήκε μες’ το σόϊ, έφερε άλλο αέρα

Και μας πήρε την Νικούλα, το κορίτσι το γλυκό

Και την άντεξε ως τώρα μ’ ένα ύφος στωικό

 

Που όταν ήρθε με την Νίκη για να πάρει την ευχή

Του μπαμπά, του θείου Γιάννη κι η χαρά να διαχυθεί

Μπήκαν στον ανελκυστήρα και οι δυό τους ντροπαλοί

Και της έσκασε της Νίκης ένα σβουρηχτό φιλί

 

Είναι ο άνδρας της ξαδέλφης, με υπομονή ιώβεια

Και η Νίκη του ‘χει ρίξει μία κάθειρξη ισόβια

Για να ΄μαστ’ όμως δίκαιοι, σαν βασιλιά τον έχει

Κι εγώ ακόμη απορώ, τον Φόντα πώς αντέχει

 

Με το χιούμορ του ο Φόντας έχει γράψει ιστορία

Με χαμόγελο στα χείλη και με τρυφερή ειρωνία

Είναι πρώτος για παρέα και για ιαματικά

Αλλά έχει τροχοπέδη την Νικούλα μας παιδιά

 

Κάλεσε λοιπόν ο Φόντας μιά παρέα εκλεκτή

Να γιορτάσουνε στης Λόλας το γνωστό τσιπουρερί

Και να πιούνε στην υγειά του νέκταρ ιαματικό

Και να ζήσει χίλια χρόνια με τη Νίκη στο πλευρό.

 

Πέρσι πήραμε του Φόντα δώρο ένα κομπολογάκι

Φέτος όμως ένα ωραίο σατενένιο φουλαράκι

Αν και μάλλον του Κωστάκη θα κοσμήσει τον λαιμό

Διότι θα το θεωρήσει πετραχήλι ερωτικό

 

 

Κι αν τ’ αρπάξει ο Θανάσης, βρε χαλάλι του παιδιά

Διότι είναι και οι δύο παίδαροι και λεβεντιά

Αλλά εγώ όμως προτείνω να μην το χαρίσει ο Φόντας

Και να βγει τσάρκα με μένα στα μπαράκια περπατώντας

 

Και η Νίκη να γκρινιάζει, ξάδελφε πού μου τον πας

Δεν είναι για τέτοια ο Φόντας, διότι εσύ θα τον μεθάς

Και μετά θα του αρέσει και θα θέλει κι άλλη τσάρκα

Διότι εγώ σε ξέρω εσένα, είσαι μια μεγάλη μάρκα.

 

Δήμαρχε βάλε σημαίες, φωταγώγησε την πόλη

Δέσποτα χτύπα καμπάνες, να τα’ ακούσει η πλάση όλη

Εθνική γιορτή αμέσως σήμερα να κηρυχθεί

Κι όποιος διαφωνεί μαζί μου θε’ να πάει να πνιγεί

 

Φόντα μας να είσαι πάντα παίδαρος και υγιής

Να σε χαίρονται οι δικοί σου και οι φίλοι όπου γης

Κι οι εχθροί σου να ζαρώσουν και να βγάλουν τον σκασμό

Γιατί εγώ θα τους πλακώσω δίχως κάποιο ενδοιασμό

 

Κι αν τυχόν κάποιος στου Φόντα κάτι αρνητικό προσάψει

Πείτε του μη τον πετύχω διότι θα την έχει βάψει

Να ξεχάσει αυτά που ξέρει, τέρμα πιά τα κιμπαρλίκια

Γιατί ο Πρόεδρος θ’ αγριέψει και θ’ αρχίσει μπινελίκια.

 

Σαν τον πλάτανο είν΄ο Φόντας με πλατιά την φυλλωσιά

Κάνει κόντρες με εκείνον της πλατείας μας παιδιά

Έχει ακόμη όμως μπροστά του χρόνια άπειρα, θα δει

Θα του γράφω τέτοια μέρα, μέχρι να με βαρεθεί

 

Να μας ζήσει ο Φοντίκος, χίλια χρόνια αειθαλής

Και κιμπάρης όπως πάντα, γελαστός και μερακλής

Κι ο λαός ζητωκραυγάζει με ιαχή ουρανομήκη

Ζήτω ο Φόντας ο λεβέντης, άντε, ζήτω και η Νίκη.